"Η Ανασφάλεια του 3ου ορόφου"(pt.1)

Καπνός,σκοτάδι,αλκοόλ.Mουσική κάτι σε Mogwai.Eνα κόκκινο φωτάκι κάπου

μακρυά.Χάνομαι,ξαπλώνω στο πάτωμα.Ξαφνικά χαμογελάω,σε βλέπω,με

βλέπεις,σε ρωτάω "τι κανεις?" και μου απαντάς "υπομονή" σουφρώνοντας το

πάνω σου χείλος.Η εικόνα σου χάνεται και γυρνάω πίσω,πίσω στα ίδια.Το

χαμόγελο παραμένει.Οι γλάστρες με κοιτούν απειλητικά,η καρέκλα με

διατάζει να το βουλώσω,το πάτωμα κινείται,εγω ζαλίζομαι και ο Johnny

Whitney να ουρλιάζει "Oh,Georgia take me to the sea".


Νομίζω πως εγώ δεν ζήτησα ποτέ κάτι παραπάνω απο αυτο που μου

αναλογούσε.Θέλω να πω,γιατί με κοιτάς έτσι?Οι αναλογίες είναι σωστές,το

πολύ-πολύ να πεθάνω,να πεθάνεις,δεν έχεις να χάσεις κάτι.Σκέψου τους

κύκλους που θα κάνει το κεφάλι μας!Δεξιά,αριστερά,πιο

αριστερά,μπροστά,δεξία,πίσω-ωχ,πέφτω!Πιάσε με.Αν υπήρχες θα σε έλεγαν

Mary Soft.Γιατί με άφησες?Γιατί δεν με έπιασες?Γιατί με άφησες μόνο στην

ανασφάλεια του 3ου ορόφου?

"Dirty"

Let the moment freeze
Stand on your bented knees
Lay down,clean the dirty floor
Struggle to reach the door.

Our hazy lives' a mess
Hide behind your dirty dress
Fake yourself a smile
"I'll be away for a while".

You're dirty,unclean and miserable
Nothing saves you but a miracle
Addicted to your own world of magic
Can't explain it-you're so tragic.

Fall down and come across
Feed your mind with dirty thoughts
Beg yourself for a good night
Can't give it-one more try.


Goodbye letters down on your floor
Cold faces in front your door
Light the candle,sit and watch
Lay down beside your dirty socks.

I hope the pills went all down...


(written in 2005-2006)

04:26

... Όταν θα πνίγεσαι απο τις αναθυμιάσεις των τσιγάρων που ποτέ δεν έκανες,των ποτών που ποτέ δεν ήπιες,όταν ξανα κ' ξανα κάτω θα πέφτεις προσπαθώντας να χορέψεις το τελευταίο ροκ εν ρολλ που ποτέ δεν χόρεψες,θα σε κοιτάω κ' θα γελάω.Κ΄ οταν γελάσω αρκετά θα σε ρωτήσω:"Κάλα ρε μαλάκα,δεν σου φτάνουν όσα είχες?".Τότε εσύ με τη σοφία των χρόνων σου κ' τη σιγούρια που σου προσδίδει το άσπρο σου μαλλί-καρφάκι θα μου απαντήσεις:"O Χρόνος γιέ μου είναι μεγάλο πράγμα.Ποτέ δεν καταλαβαίνεις πόσο γρήγορα περνά κ σου χαλάει τα σχέδια..."

κλπ κλπ(πολύ λογοτεχνία ρε παιδί μου..)



Εγώ έχω να προτείνω διαφορετικό σχέδιο δράσης.Προτείνω να αφήσετε το χρόνο να πάει να γαμήθει.Πώς δεχόμαστε να κάνουμε σχέδια για το μέλλον οταν δεν ξέρουμε αν αύριο ένας νταλικέρης δεν έχει αποφασίσει να μας κάνει ένα με τον ελληνικά-πατροπαράδωτα κωλοφτιαγμένο δρόμο.
Μαλακία θάνατος κ' όλας...Τι θα λες? "Με πάτησε νταλίκα"? Θα ξενερώσουν όλοι με το που θα το ακούσουν.Θα σε πετάξουν έξω απο την κλίκα "νεφελίμ,σεραφίμ και ΣΙΑ" όταν με το καλό,θα φτάσεις στον παράδεισο.Σκέψου μετα-θάνατον ζωή κ' εσυ ν είσαι με την ρόδα του Μητσάρα καρφώμένη στη μάπα....Άσχημη φάση.
Τέλος πάντων,αυτό που θέλω να πω είναι,δώστε λίγη αξία παραπάνω στο παρόν.Βλέπω ανθρώπους δίπλα μου(κ' φυσικά πολλές φορές εμένα) να παραγκωνίζουν τη ζωή τους(παρόν) στο όνομα μιάς καλύτερης ζωής που καλα-καλά δεν έχουν προσδιορίσει πώς τη θέλουν (μέλλον)..Είναι κρίμα κ' άδικο νομίζω...για εμάς...για τη φωνούλα που βαθειά μέσα μας,ουρλίαζει κάθε φορά που βίαια την καταδυναστεύουμε,λέγοντας μας να βγούμε,να πιούμε,να διασκεδάσουμε,να την εμπιστευτούμε....